W.T.C. ALLEMAAL OP DE FIETS

SINT-HUIBRECHTS-LILLE

Met deze korte samenvatting willen we U een indruk geven van het wielerleven in Sint-Huibrechts-Lille door de jaren heen, niet alleen wat de vroegere veloclub en de huidige wielertoeristenclub betreft maar ook over het Liller fietsgebeuren in het algemeen en alles wat ermee in verband staat.

Het ontstaan van "Allemaal op de Fiets" was even onduidelijk als het plotse ophouden ervan.
Dat er van de vroegere club weinig bewaard is gebleven heeft vooral te maken met
Wereldoorlogen I en2 en het verloren gaan van unieke stukken. Slechts enkele werden bewaard en zijn in het bezit van de Heemkundige kring o.a. een oude fiets, houten wielen, een affiche uit 1908 , enkele documenten (zoals hun standregels of statuten ), een klaroen en natuurlijk de vlag.
Hebben de Duitsers alle Lilse fietsen opgevorderd.? We weten het niet.
De populariteit van de fiets als vervoersmiddel maakte hem daarna ook best betaalbaar voor de gewone burgers en niet meer alleen voor de notabelen zoals v ó ó r 1900. Misschien heeft de verandering van de dorpsfeesten en kermissen met spiegeldanstenten en "echte" fanfares er voor gezorgd dat het oorspronkelijke doel van de Veloclub achterhaald was. We hadden er het gissen naar. Zo kwam er een einde aan het bestaan van de Veloclub.

De aanzet in het jaar 1900

François Joosten voorzitter van de heemkundige kring heeft zich verdiep over onze vragen en vond in enkele bijna vergeten documenten het volgende Dat Lille begin 1900 een invloedrijke gemeente op fietsgebied was blijkt uit het feit dat op vraag van Het Maaseycker Weekblad enkele wielrijders te Lille in vergadering samenkwamen en er de Noord-Limburgse-Wielrijdersbond opgericht werd. Dit was op 11 oktober 1900.
Deze bond vertegenwoordigde een aantal clubs van velocipidisten zoals destijds de fietsers genoemd werden en ijverde voor verlaging van de fietstaks, beter velobanen, vriendschapsbanden tussen de verschillende veloclubs en het fietstoerisme ( menigen waren onwetend der schoone en schilderachtige plaatsen van onze geliefde Kempen ) zoals het liederlijk destijds in de pers verscheen Dit moet ook de aanzet geweest zijn om enkele jaren later een veloclub in Lille op te richten.

De oprichting in 1904

De veloclub Allemaal op de fiets Lille Saint-Hubert werd in 1904 opgericht door Hubert Stals een ondernemer wonende in de Kanaalstraat ( de jeneverstokerij ) toen werd ook het vaandel aangeschaft en de opheffing van de club gebeurde op 23-12-1923. De statuten werden op 23 april 1907 opgesteld Hendrik Jansen was toen voorzitter. Het bestuur werd verder gevormd door ondervoorzitter Hendrik Keunen (die ook het clublokaal uitbaatte) schrijver Piet Klok, schatbewaarder Hendrik Triki, ritmeester Jean Tielen hulpritmeester Jos Verlinden, vaandeldrager Andries Verlinden, hulpvaandeldrager Jos Verheyen en er waren 36 leden. Uit deze periode dateert de oude groepsfotovoor het clublokaal. We merken op dat het een club van de gegoede burger was, mannen in net pak en bolhoed konden zich destijds een velo aanschaffen. Wat was het doel van de vereniging? De veloclub ‘Allemaal op de fiets’ luisterde de kermisfeesten, de velospelen, bloemen- en lichtstoeten op ( in die tijd was er nog elektriciteit en fietsten ze vermoedelijk met lampions?), maakte jaarlijks uitstapjes in de omliggende gemeenten, woonde de jaarlijkse vergadering bij van de Noord-Limburgse wielrijdersbond en hield op 14 juni 1908 de 8 ^ste Algemene Vergadering van de Noord-Limburgse Wielrijdersbond in Sint-Huibrechts-Lille. Van die gelegenheid (het hoogtepunt in de eerste bestaansperiode ) is een prachtige ingekleurde affiche bewaard .
Deze Noord-Limburgse Wielrijdersbond was trouwens op 11 Oktober 1900 ( nog voor het officiele ontstaan van de Lilse veloclub )opgericht in Sint-Huibrechts-Lille toen nog Lille-Saint-Hubert genaamd. Enkele wielrijders die mekaar weinig of niet kenden gingen in op uitnodiging van het ‘Maaseyker Weekblad’ om een vergadering in Lille te beleggen. In 1908 wordt hiernaar verwezen in het verslag van de achtste Algemene Vergadering. Een citaat: ’’Dit jaar viel aan Sint-Huibrechts-Lille – een der schilderachtigste, ontwikkeldste en bloeiendste dorpen van de Limburgse Kempen de eer te beurt de Algemene Vergadering van de N.L.W.B. te houden. Reeds lang kwam aan Lille – de bakermat onzes Bonds – dit voorrecht toe: doch door onvoorziene omstandigheden gedwongen, kon niet eerder gevolg aan gegeven worden.’’
Even een sfeerbeeld uit 1908 : ‘’ Niettegenstaande het ongunstig en regenachtig weder, dat onstot 2 uren ‘s namiddags met zijn hatelijke regenbuien lastig viel, waren meer dan de twee derden der aangegeven clubben opgekomen en stormden, met fanion’s en trompettersmuziek voorop, het dorp binnen, de lucht met hunne vroolijke tonen vervullenden. Op enkele ogenblikken was de Kanaalstraat, op eene lengte van eenen halven kilometer, zwart van velocipedisten in vier-dubbele rangen achter malkaar geschaard, tusschen eene dubbele haag van ontelbare toeschouwers. Voorop werd ons oog aangenaam getroffen door den bijzonder jeugdigen Veloclub ‘de toekomst van Lille’, samengesteld uit een tiental schoolkinderen van 8 tot 12 jaren, allen op groote mansvelo’s gezeten met de nationale kleuren om den hoed, en voorzien van een net vaandel. ’t was een plezier om te zien, hoe moedig, hoe opgeruimd en bijzonder behendig, deze wakkere kereltjes reeds hun reuzen ijzeren paard wisten te mennen. Zij stelden een treffend zinnebeeld daar van onze machtigen Bond, die in Lille St-Hubert den 11 october 1900geboren werd ’’ In 1914 woonde de veloclub de feesten bij te Kaulille van het inhuldigen van een zerk op het graf van Laurens Jaspers schoolhoofd te Kaulille, afkomstig van Sint-Huibrechts-Lille en secretaris van de Noord-Limburgse Wielrijdersbond. In het begin van 1900 werden er nog ggen toerritten georganiseerd of zondagsritten van ongeveer 80 km. Het zou ook niet mogelijk geweest zijn met dergelijke zware fietsen op kassei- of zandwegen; Bovendien werd toen nog voor het volgende gewaarschuwd: ‘’ De velocipedist zij gewaarschuwd, dat wanneer een paard en wagen nadert, hij van zijn voertuig stappe, zich terzijde van de wegge opstelle, en de stuurkruk met zijn jas bedekke, opdat het paard niet schrikke.’’ Zo krijg je nooit 100 km. Gefietst, maar dat was dus ook niet de bedoeling. Volgens de statuten van de vereniging was het de doel: ‘eenen vriendenkring te sluiten onder de inwoners der gemeente: gedurende den zomer vermakelijke uitstapjes te doen in omliggende dorpen, deelnemende aan de daar ingerichte feesten; Aangesloten leden droegen kentekens. Tijdens de vergaderingen of uitstappen mag niet gevloekt worden, noch woorden gesproken of liederen gezongen die de openbare zeden kunnen kwetsen. Het afstappen onder de rit wordt beslist op de vergaderingen en dit moet stipt gevolgd worden. Daarvoor waren er de ritmeester en de hulp-ritmeester. ‘’De ritmeester neemt plaats aan het hoofd der club bij de uitstappen, hij moet alle inlichtingen nemen voor den dag van den uitstap, aangaande de wegen, richtingen en plaatsen van afstappen, overeenkomstig met den hulp-ritmeester geeft hij het stopsignaal in geval van hinder gedurende de rit.’’ ‘’De vaandeldrager neemt plaats gedurende den rit dadelijk achter het trompetterskorps. Bij het afstappen moet hij de nodige maatregelen nemen tot het bewaren van het vaandel. Verder was er nog een zangbestuurder. De velocub ‘Allemaal op de fiets’ heeft ingespeeld op het verspreiden van de fiets als vervoermiddel, heeft langs de structuur van de Noord-Limburgse Wielrijdersbond geijverd voor betaalbare taksen ( vroeger een zware taks nu afgeschaft), betere wegen voor de fietsers, ( nu bestaat er zelfs een fietsroutenetwerk )voor kameraadschap onder de verschillende clubben ( nu bestaat er de Neerpeltse commissie wielertoerisme ), voor het opluisteren van feesten in Lille en de omgevende dorpen ( met trompetterskorps en zang ) en heeft daardoor voor de 1 ^ste wereldoorlog een bijdrage geleverd tot de volkscultuur. De oorlog 1914-1918 legde de werking stil en de veloclub heeft geen tweede adem gevonden .Het echt paard werd stilaan vervangen door het democratische paard, namelijk de fiets: ‘’ Het gemakkelijkst vervoermiddel van het volk, van den kleinen burger, den landbouwer, van den werkman’’. De korte periode van hoogconjunctuur (1904-1914 ) kreeg geen vervolg na de oorlog. De toekomst van Lille waarvan in de pers sprake was tijdens de Algemene vergadering van 1908 heeft niet voor de heropleving gezorgd. Het bestuur werd zelfs uitgebreid met een zangbestuurder. De Zangbestuurder geleidt de repetitien en uitvoering der zangstukken door de zang- of toneelafdeling, hij schaft zich de noodige muziekstukken aan even als degene voor het trompetterskorps; bij de uitstappen vergezelt hij de trompetters.De nevenactiviteiten op touwgezet om de club na de oorlog nieuw leven in te blazen: zoals een jongeren - fietsclub, een zangvereniging , een toneelgroep die kenden de uitstraling niet meer van de veloclub Allemaal op de fiets Lille-Saint-Hubert. Zodat besloten werd om eind 1923 de boeken neer te leggen.

Nog even vermelden: tijdens een bezoek aan het kerkje van Oud Rekem( Lanaken) lag er de vlag van de plaatselijke veloclub Boven Wezet Oud Rekem tentoongesteld. Ze was groen met een mooi geborduurd jaartal 1908 Deze was uitgevoerd in dezelfde stofkwaliteit en formaat en daarom vermoedelijk uit hetzelfde atelier, want de versieringen en stiksels met gouddraad leken veel op die van de Lilse vlag. Volgens recente bronnen zou de Veloclub (wielerclub) uit Hoogstraten nu nog de enige Belgische club zijn met een muziekafdeling.

Ging daarna de fiets in Lille op stal?

Niet dat er in Lille niet meer gefietst werd maar dit gebeurde dan eerder recreatief : naar familie, naar de toen nog ruim voorhanden zijnde bedevaartsoorden, naar dorpsfeesten in de buurt, e.d.. Maar niet meer in clubverband. In 1934 fietste Alex Bleuckx naar Rome, en het jaar daarna naar Noorwegen, in die tijd een hele onderneming.

Het competitiewielrennen deed zijn intrede in onze gemeente en niet zonder succes. Sint-Huibrechts-Lille kende enkele verdienstelijke renners. V ó ó r de veertiger jaren was Harrie Van Vlierden ( Kruisstraat ) al actief als amateurwielrenner in competitieverband ten tijde van de gerenomeerde Karke Loncke. Later herbegon hij bij de Ambachten ( +50-jaar ) in de jaren 50.Tijdens dit decennia kende Lille een aantal renners o.a. : Jaak Plessers ( woonde op de grens met Neerpelt in de Jos Verlindenstraat ). Ook Hendrik Keunen ( De Nulenstraat ) was in die jaren actief eerst als liefhebber later als Ambacht. Jef Van Vlierden ( Peerderbaan ) heeft dezelfde categorieen doorlopen. In de zestigerjaren waren René Cardinaels ( Zandstraat - slechts enkele keren deelgenomen) en Jos Jansen (Dorpsstraat ) actief bij de Coöperatieven en daarna bij de Ambachten. Geregeld waren er dan ook wielerwedstrijden op de kasseien van de Dorpsstraat vooral met Lille kermis. Deze wedstrijden zorgden steeds voor de nodige spanning en sensatie in Lille.
Een prestatie die het vermelden zeker waard is leverden Jan Vandervelden (Peerderbaan ) en Gerard Verbeek ( ’t Kerkepaadje nu Wijerpad ) in 1956 . Na hun studententijd trokken de jongelingen gepakt en gezakt op gewone fietsen naar Lourdes.

Een andere fietscultuur.

Begin jaren ‘70 kende het recreatief fietsen in clubverband een algemene heropbloei in onze contreien. Het Eddy Merckx tijdperk was daar niet vreemd aan. Zo kwam het dat verschillende Lillenaren bij clubs uit de buurtgemeenten aansloten. Michel Verschakelen bij de Zilvermeeuw te Meeuwen,;Frans Geunis, Lambert Vandervelden, Harrie Vaesen bij Steeds Vooruit Grote Heide; Pierre Vos en Christ Spooren bij W.T.C. Achel, Mathieu Vrijsen, Eduard Vandormael, Fons Plessers , Paul Keunen, Lambert Plessers en Dominique Vandormael bij T.W.C.Neerpelt-Centrum. De 3- laatsten werden er in ‘73,‘74,’75 clubkampioen. Pierre Plessers en Miel Vandormael hadden zich in ‘75 ook een koersfiets aangeschaft zodat er op het Zand en de Riet plannen ontstonden om ook in Lille een wielertoeristenclub op te richten.

De heroprichting in 1975.

Op 28 Juli 1975 vond op de Bosuil de oprichtingsvergadering plaats van de wielertoeristenclub "Allemaal op de fiets " Sint-Huibrechts-Lille.Waar sindsdien het clublokaal gevestigd is. Aangezien Donny Vandormael (stichtend bestuurslid ) toendertijd archivaris van de Liller Heemkundige kring was lag de link naar de vroegere Veloclub voor de hand. De clubnaam van de oude Veloclub werd overgenomen. Lambert Plessers werd gekozen als voorzitter bijgestaan door Pierre Plessers ( secretaris ), Miel Vandormael ( schatbewaarder ),met als overige bestuursleden: Donny Vandormael, Jan Vangansewinkel, Pier Vos, Harry Lamers en Jacky Vaesen. In het najaar van ‘75 werden er nog enkele proefritjes gereden met telkens een 25-tal deelnemers. Het kersverse bestuur werkte gedurende de wintermaanden vlijtig aan het programma van het 1ste fietsseizoen 1976. Op de eerste zondag van April ‘76 stonden de 30-leden voor de 1 ^ste rit van de 30 geplande ritten op het Dorpsplein vertrekkensklaar, mooi uitgedost in de Vaheja-kleuren.

Het succes van de club zorgde er al gauw voor dat enkelen leden de "wielermicrobe" te pakken kregen en de overstap maakten naar het competitiewielrennen. Zij doorliepen er de verschillende categorieën en niet altijd zonder succes. Denk maar aan: Johan Simons, Erik Lamers, Dominique Vandormael, Mark en Jef Gerits, Gerard Kums, Frans Geunis en Ingrid Vandervelden. Zo waren er sinds lange tijd weer wielerwedstrijden in Lille (1976- 1988). We gaan er prat op dat ze bij ons hun eerste opleiding kregen. Andere Lillenaren waren daarna ook actief als competitie-renner,zo onder meer: Roger Lemmens en eerder vermeldde Johan Simons ( zijn schoonbroer ) bij de vrije liefhebbers en Medard Claes (eind 80-begin 90-ter jaren )als mountain biker. Hij werd in zijn categorie (Masters) Belgisch kampioen en Barry Vanotterdijk doorliep eind jaren 90-tig de jeugd categorieen op de weg. In 2005 is Bart Lemmens ( Veurterstraat en zoon van Roger en sinds kort opnieuw lid ) gestart bij de nieuwelingen. Vanaf 2007 maakte lid Wim Lemmens ( Berghei ) de overstap naar de vrije liefhebbers. In 2008 mocht Wout Verbeek al van een overwinning proeven bij de nieuwelingen. We wensen hen veel succes toe.

Vanaf het begin zaten de Liller wielertoeristen ook tijdens de wintermaanden niet stil. Rust roest was hun motto. Zo waren de 3-daagse op rollen toen zeer populair. De gebroeders Plessers waren specialist in deze discipline, het gevolg van de dagelijkse avondtrainingen in de koestal. Zij waren dan ook meermaals de winnaars, luidruchtig gesteund door een grote aanhang enthousiaste clubleden. Ook werd er ge-fit-o- meterd in Achel, deelgenomen aan de Sport en Spel avonden van Sparta Lille en het recreatietornooi van T.T.V. Lipalet. Om wat geld in de clubkas te krijgen werden er in opdracht van de gemeente s’winters sloten geveegd. Legendarisch in de beginperiode waren de clubkampioenschappen op Kermiszondag met aankomst in de Lindestraat. Dit zorgde voor een enorme volkstoeloop, spannende wedstrijden en verdiende winnaars: o.a. Tony Loos en 2x Lambert Plessers.
Even spraakmakend was de trofee van de Neerpeltse Sportraad. Een wedstrijd tussen de 3-toenmalige clubs : w.t.c. Neerpelt Centrum, w.t.c. Steeds vooruit Grote Heide en w.t.c. Allemaal op de fiets St-H-Lille. Deze werden op het scherp van de snede uitgevochten, zodat men genoodzaakt was dit na enkele edities te schrappen om de goede vrede te bewaren. Pas jaren later zou een gezamelijk initiatief zonder competitie-element kans op slagen hebben.

Wat vooraf ging :
Onder impuls van Leon Barbé wordt in 1970 de " Neerpeltse wielertoeristenclub Centrum " of te wel Nwtc opgericht. Hij geldt dan ook als peetvader van de Neerpeltse wielertoeristen. Twee jaar later (1972) richtten enkele Nwtc -leden op de Grote Heide ook een wielertoeristenclub op. Ze wordt een onderdeel van de wielerclub " Steeds Vooruit " en draagt de zelfde naam. Deze wielerclub werd gesticht in 1950 om de plaatselijke beloftevolle renner André Alders te steunen. In 1975 starten de gebroeders Plessers en Vandormael voorheen aangesloten bij Nwtc. " Allemaal op de fiets " St-H-Lille op. Later in 1984 start op het Herent w.t.c. " Blijf jong ". In 1985 gaat wtc " Samen Sterk " ook uit Neerpelt centrum de baan op. Deze club is zowat de opvolger van wtc " De ware vrienden " die vooral oud leden telde van Steeds Vooruit. Zoals je merkt is er in iedere club een link te leggen met de Nwtc die dan ook terecht als de bakermat van het Neerpeltse wielertoerisme geldt.

In 1984 stellen enkele (bestuurs) leden van wieler en toeristenclub " Steeds Vooruit " de vraag de Neerpeltse sportraad voor de installatie van een gemeentelijke fietsroute. De initiatiefnemers zijn Jos Cox, André Alders, Felix Vandersteen en Leon Alders. Het fietsverkeer neemt immers toe door zowel de fietser in clubverband als individueel. Door middel van deze route kon men kennis maken met de mooiste plekjes in onze gemeente.
Na gunstig advies van de sportraad 10-4-’84 werkt Felix Vandersteen en de zijnen ( leden van wtc " Steeds Vooruit " Grote Heide ) het traject voor " De Neerpeltse Fietsroute " uit.
20-5-’85 " Limburg fietst " met officieuze fietsroute als gezinsfietstocht in een organisatie van de Neerpeltse sportraad en sportdienst. Er wordt gedacht aan een Neerpeltse fietsweek ’85 en wenst de werkgroep fietsroute uit te breiden naar andere Neerpeltse Wielertoeristenclubs.
18-4-’85 officiele start van de werkgroep " Limburg fietst " een provinciale fietsactie ter promotie van het recreatief fietsen, waaraan Neerpelt ook deelneemt, met vertegenwoordigers uit de clubs en gangmaker Leon Alders. Hierdoor worden de contacten tussen de toenmalige 3 Neerpeltse clubs en de in ‘84 opgerichte club van het Herent Blijf Jong weer optimaal.
Zo wordt dan de Neerpeltse Commissie Wielertoerisme opgericht waarvan onze club een van de grondleggers was. Deze commissie bestond uit een afvaardiging van de 4 Neerpeltse clubs en de gemeentelijke sportfunctionaris Willy Reynders onder voorzitterschap van een gangmaker. Vanaf de oprichting tot ‘89 was dat Leon Alders : lid van " Steeds Vooruit " Grote Heide en bezieler van het eerste uur de gangmaker. Vanaf ’89 tot ’91 was Frans Geunis gangmaker, sindsdien opgevolgd door Dominique Vandormael beiden lid van " Allemaal op de fiets ".
Op 10-4-’86 sluit dan pas opgerichte club wtc " Samen Sterk " aan en telt de commissie afgevaardigden uit de 5 clubs.
Op 15-6-1985 vindt dan de officiele opening van de " Neerpeltse fietsroute " plaats voor genodigden en onder begeleiding van de wielertoeristenclubs. Hetgeen op 23-6 nog eens overgedaan wordt voor de deelnemers aan de eerste " Neerpeltse fietsweek " in het kader van " Limburg fietst ".
De Lilse inbreng is vanaf het begin binnen de commissie wielertoerisme steeds merkbaar bij de genomen initiatieven. Denk maar aan De verbroederingsklassieker, de fietsweek, Klavertje vijf,
de 3-Valleientocht en de Kerstwandeling.
De Neerpeltse commissie wielertoerisme overkoepelt momenteel de 5 Neerpeltse wielertoeristenclubs met name : Wielertoeristenclub Neerpelt Centrum, Steeds vooruit Grote Heide, Allemaal op de fiets Sint-Huibrechts-Lille, Blijf jong Herent en Samen sterk Neerpelt.
De Neerpeltse commissie wielertoerisme bevorderd niet alleen de samenwerking tussen de clubs onderling maar geeft ook advies naar gemeente op fietstechnisch gebied.
De samenwerking is na al die jaren nog steeds optimaal en resulteerde in enkele mooie realisaties.
We denken dan vooral aan de verschillende verhardingen van prachtige stukjes veldwegen of zoals op de oude spoorbedding. Zo dat deze opgenomen konden worden in de fietsroute’s. Door het Klavertje vijf werd de kans geboden aan de recreatiefietser om de schoonheid van de Noord-Limburgse natuur te ontdekken.
De Neerpeltse fietsmap met 21 fietsroute’s was dan ook een voltreffer bij de recreant. Voor de meer geoefende fietser konden deze route’s aan elkaar gelust worden en vormden zo wellicht de inspiratie van het huidige Fietsroute netwerk Limburg..
Je merkt het ook nu nog zijn de intenties van de Neerpeltse commissie wielertoerisme vrijwel dezelfde als die van de Noord-Limburgse wielrijdersbond anno 1900.Het bevorderen van de verstandhouding tussen de clubs door zowel fiets als niet fiets activiteiten, het fietsen in het algemeen aanmoedigen, en ijveren voor betere en veiligere fietspaden door onder andere advies aan de bevoegde instanties: sportdienst, sportraad en gemeentebestuur.
Tot zover de Neerpeltse commissie wielertoerisme nu terug over naar. W.T.C. "Allemaal op de fiets".

Halfweg de tachtiger jaren kende de club een dipje maar het dynamische bestuur nam enkele nieuwe initiatieven zoals : het clubfeest met de enige echte "Allemaal op de fiets"- quiz, de verschillende dagtrips en verschillende niet-fietsactiviteiten.
We gaan er prat op dat onze club als eerste Neerpeltse wielertoeristenclub vrouwelijke leden telde, 9 dames sloten aan .Dat heeft zeker een gunstige invloed op de club werking gehad. Door de jaren heen is dit aantal teruggelopen vooral door studie, huwelijken gezin hetgeen moeilijk te combineren is. We zijn dan ook weer verheugd sinds een paar jaren weer een dame onder de leden te hebben. Hopelijk werkt het aanstekelijk. Vanaf 1989 hebben we een eigen clubblad dat de geschiedenis van de club weergeeft. Tijdens de sponsorperiode van Motorhuis Thijs ( 1988- 1991 ) hadden we ruim 50-leden De reden lag voor de hand , het gratis verstrekken van de kledij. Het bestuur heeft daaruit de nodige lessen getrokken door van toen af een waarborg te vragen.
Vanaf 1992 promoot onze club het fietsen voor jong en oud tijdens de 2-daagse Vaheja-toertochten, door de jaren gegroeid tot een echte voltreffer en een echte must voor de recreatieve fietser. De inzet van sponsor VAHEJA, het bestuur en vooral de leden zorgen voor de nog steeds constante groei. In 1995 na 20 jaar neemt Lambert Plessers afscheid van " Allemaal op de Fiets" (woon -werk situatie ) en geeft de voorzittershamer over aan Dominique Vandormael. Omwille van zijn pionierswerk en inzet wordt hij met het erevoorzitterschap bedacht.
Dat we een standvastige club zijn blijkt uit het feit dat we door de jaren heen slechts 3 verschillende sponsors hebben gehad nl:1976-1981 VAHEJA vloerelementen.
van 1982-1987 J. Van Renterghem verzekeringen
van 1988-19991 motorhuis J. Thijs en onafgebroken van 1992-2011 VAHEJA vloerelementen.
Ook het ledenaantal schommelde gedurende al die jaren rond de 30. Dat maakt dat er doorheen de jaren 150 leden bij de club aangesloten waren. Nu ruim 30 jaar na de heroprichting staat het fietsen in een gemoedelijke sfeer nog steeds bovenaan. Centraal staan de zondagsritten, maar het hoogtepunt van het seizoen is toch wel de Meerdaagse uitstap. Deze uitstappen brachten ons reeds van Denemarken via Lourdes (1980- 1992-1997) naar Compostela ( 2007 ) en van Engeland tot Rome (1982 ). Niet zelden haalden we de plaatselijke dagbladen. Van de meerdaagse uitstappen werden de belevenissen gebundeld in een lijvig reisverslag. Samen met de foto’s laat het een uitstekende indruk achter van het fietsen in clubverband. We nemen geregeld deel aan fietstochten door andere clubs georganiseerd, op zondag in clubverband of op zaterdag vrij blijvend. Ook marathonritten of klassiekers kunnen door de leden gereden worden, zoals er zijn: Valkenswaard-Valkenburg-Valkenswaard , Luik-Bastenaken-Luik, Diekirch-Valkenswaard, Parijs-Neerpelt en andere. .Niet alleen het inspannende maar nog meer het ontspannende is voornaam in het clubleven. Daarom staan er jaarlijks ook een aantal niet fiets-activiteiten op het programma zoals: bowling, petanque, mini-voetbal, bezoek museum, clubfeest en dergelijke.

Dat het goed fietsen is in Lille bewijst het ledenbestand, bijna de helft ervan komt van buiten Lille. Hetgeen niet wil zeggen dat alle fietsende Lillenaren bij ons aangesloten zijn. Bij naburige clubs of individueel zijn er best een aantal actief. Ze ondernemen daar dan ook allerhande trips. Zo onder andere Medard Claes ( Lourdes,Compostela, Alpencols en tochten door de U.S.A. en Vietnam ) en Jaak Gielen naar Compostela.

Op geregelde tijdstippen treed W.T.C. " Allemaal op de Fiets" naar buiten om een blik te gunnen achter de schermen van de club. Dankzij de nauwgezetheid van de secretaris bezit de club sinds 1975 het meest uitgebreide archief van de lage landen bij de zee; hieruit is het makkelijk putten zoals nu met ruim 100-jaar wielertoerisme in Lille. Zo lokten de tentoonstellingen naar aanleiding van het 10-jarig en het 20-jarig bestaan (’85 en ’95 ) evenals de Kerstwandeling 1995-2000 en 2004 heel wat volk.
Ook het volgende fietsseizoen valt er weer iets te vieren namelijk het 30-jarig bestaan na de heroprichting in 1975. Vol spanning kijken we uit naar dit jubileum.
De geestdrift van de leden geeft het bestuur de juiste impulsen om de club uit te bouwen en steeds weer een nieuw elan te geven. Deze wisselwerking zorgt ervoor dat W.T.C. "Allemaal op de Fiets " Sint-Huibrechts-Lille nog voor jaren goed in het zadel zit.

De wind van achteren en het ga ons goed.
Dominique Vandormael.
Voorzitter w.t.c.’’Allemaal op de fiets" St-H-Lille

‘Allemaal op fiets’: ad multos annos!
François Joosten
Voorzitter Heemkundige kring Lille